[62] Ένα μνημείο των Λαρνακέων προς τιμή της αδελφής Sophie Chambon

Η Μονή των Καλογραιών [St. Joseph de l’ Apparition], ιδρύθηκε το 1844 ύστερα από πρωτοβουλία του Καθολικού ιερέα Abbe Paolo Brunoni, η οικογένεια του οποίου είχε εγκατασταθεί στη Λάρνακα κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Με τη βοήθεια του Γάλλου πρόξενου που είχε την κατοικία του στη Λάρνακα, κατάφερε να φέρει στην Κύπρο μια ομάδα Καλογραιών του Τάγματος St. Joseph, με σκοπό την παροχή Γαλλικής μόρφωσης σε κοπέλλες και ιατρικής φροντίδας στους κατοίκους της πόλης.

Οι πρώτες τέσσερις μοναχές ήρθαν στη Λάρνακα το 1844 και εγκαταστάθηκαν προσωρινά στο αρχοντικό του Paolo Brunoni που βρίσκεται στην οδό Χρυσοπολίτισσας [έχει κηρυχθεί διατηρητέο από το Τμήμα Αρχαιοτήτων]. Μέχρι την αποπεράτωση της Μονής το 1848, οι Γαλλίδες μοναχές και νοσοκόμες πρόσφεραν αφιλοκερδώς τις ιατρικές τους υπηρεσίες στο λαό της Λάρνακας και της επαρχίας. Αναφέρουμε τα ονόματά τους για να τα γνωρίσουν και οι σύγχρονοι Λαρνακείς: Αδελαΐς Μαριόν, Ευγενία Ταζ, Φιλομένα Φραγκ και Αδέλα Γκρος.

Το έργο της ιατρικής αρωγής θα  συνεχιστεί και στο νέο κτήριο της Μονής. Με καθοδηγητή τον φιλέλληνα Γάλλο γιατρό κάτοικο της Λάρνακας Φοπλάντ, η ομάδα θα περιθάλψει χιλιάδες ασθενών σε μια πόλη που την εποχή εκείνη θέριζε ο τυφοειδής πυρετός και η χολέρα. Ο γιατρός αυτός πρόσφερε δωρεάν τις υπηρεσίες του για 22 χρόνια. Η πόλη τιμώντας τον, έδωσε το όνομά του σε δρόμο κοντά στο νέο Νοσοκομείο Λάρνακας.

Ύστερα από το θάνατο λόγω ασθενειών ή αποχώρησης των πρώτων Γαλλίδων νοσοκόμων και αδελφών, κατέφθασαν στην Κύπρο νέες αποστολές. Μια από τις αδελφές που θα έρθει το 1871, θα αφήσει ανεξίτηλο το όνομά της στην ιστορία της Λάρνακας.

Η αδελφή Sophie Chambon θα αναλωθεί στην υπηρεσία των πασχόντων, από το 1871 έως το θάνατο της το 1894. Σύμφωνα με τα αρχεία της Μονής έβλεπε 30 αρρώστους ημερησίως, χωρίς καμιά διάκριση εθνικότητας, τάξις ή χρώματος, αλλά και ξένους ταξιδιώτες που προσέτρεχαν στην αδελφή Sophie Chambon. Περιέθαλψε χιλιάδες και έσωσε τις ζωές πολλών ανθρώπων.

Γράφει γι’ αυτήν ο Ν.Γ. Κυριαζής: Ειργάσθει επί 23 συνεχή έτη υπερβάλλουσα εις ζήλον και επιτηδειότητα τας προηγουμένας μοναχάς μετ’ αφοσιώσεως περιθάλψασα και παραμυθήσασα τους πάσχοντας. Υπολογίζεται ότι εξυπηρέτει καθ’ εκάστην τας ανάγκας 30 τουλάχιστον ασθενών και, συνεπώς θα περιέθαλψε κατά το μακρόν διάστημα των υπηρεσιών της 200.000 ασθενών.

Όταν πέθανε, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης η Λάρνακα έστησε το 1895 μνημείο προς τιμή της, μια σιδερένια κρήνη, στην κεντρική πλατεία «Λουλουδιές», στην γειτονιά που ήταν γνωστή ως «Φραγκομαχαλάς» λόγω της παρουσίας εκεί πολλών οικιών Λατίνων [η σημερινή πλατεία Ζήνωνος Δ. Πιερίδη, πρώην πλατεία Παλλάς]. Αργότερα η κρήνη μεταφέρθηκε στην πλατεία Καλογραιών. Σήμερα βρίσκεται ακριβώς μπροστά από την κεντρική είσοδο της Μονής [φωτ.]. Επί του μνημείου υπάρχει η επιγραφή: Στη μνήμη της αδελφής Σοφίας ηγέρθη το 1895. 

Το Νοσοκομείο της Μονής λειτούργησε μέχρι το 1922.

Πηγές: Ανδρούλλα Καζαμία-Πασχαλίδου, Η Σχολή Αγίου Ιωσήφ στη Λάρνακα, σσ.275-282, από το βιβλίο: Λάρνακα 2000 το τέλος ενός αιώνα, έκδοση Δήμου Λάρνακας, 2002. 2. Ν.Γ. Κυριαζής, Κοινωνική δράσις της πόλεως Σκάλα-Λάρνακα, σ.69, Λάρνακα   1947.

Advertisements
This entry was posted in Μνημεία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s