[86] Αρίσταρχος Δημητρίου ένας μουσικός της νοσταλγίας

Ο Αρίσταρχος Δημητρίου με την ορχήστρά του στο ΡΙΚ το 1960. Πάνω από αριστερά ο Τάκης Θωμά και ο Γιόλης Χριστοφόρου. Κάτω, στο μέσο ο Αρίσταρχος Δημητρίου, αριστερά ο Ττοφής Χριστοφόρου, δεξιά ο Γιάννης Γεωργιάδης

Όταν αναφερόμαστε στον Αρίσταρχο Δημητρίου, η πρώτη εικόνα που μας έρχεται στο μυαλό είναι η φιγούρα ένος ανθρώπου και μιας χαβάγιας να αναπαύεται στα πόδια του. Ο συνδυασμός αυτός ήταν η σίγουρη συνταγή, πως οι ώρες της επερχόμενης διασκέδασης θα ήταν μαγευτικές. Αρκούσε ο μαέστρος να ξεκινούσε τις μουσικές διαδρομές στις χορδές της χαβάγιάς του, με ‘κείνες τις μαγικές κινήσεις των χεριών του. Δεν θυμάμαι να άκουσα χαβάγια από κανένα άλλο μουσικό, τουλάχιστον στη Λάρνακα.

Ο Αρίσταρχος Δημητρίου έμενε στην οδό Καραολή και Δημητρίου, σ’ ένα ανώγειο, απέναντι ακριβώς από τη στοά Κρίτωνα Γεωργιάδη. Το μαγαζί κάτω στέγαζε το οικογενειακό φαρμακείο. Το σπίτι υπάρχει ακόμα.

Γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1904. Γονείς του, ο φαρμακοποιός Αγαθάγγελος και η Μαγδαληνή Δημητρίου. Είχε τέσσερις αδελφές μεγαλύτερης ηλικίας, την Πολύμνια, τη Ρεβέκκα, τη Μαρία και τη Σμαράγδα.

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας χημεία και φαρμακολογία. Από μικρός είχε κλίση στη μουσική, γι’ αυτό και έμαθε μόνος του να παίζει κιθάρα. Στην Αθήνα άκουσε για πρώτη φορά το σαγηνευτικό ήχο της χαβάγιας, κάτι που τον οδήγησε αμέσως στο ωδείο. Βρέθηκε να παίζει χαβάγια με φίλο του σε κάποιο κέντρο, που λεγόταν η Κληματαριά του μπάρμπα Δημητρού. Μια πρόσκληση από τη μουσική εταιρεία Οτεόν στην Αθήνα, αποτέλεσε την αρχή της μουσικής πορείας του Αρίσταρχου Δημητρίου. Στην Ελλάδα δημιούργησε ορχήστρα χαβάγιας, έγραψε μουσική και ηχογράφησε δίσκους. Έγραψε επίσης τη Νέα Πρακτική Μέθοδο Χαβάγιας άνευ διδασκάλου.

Ο Αρίσταρχος Δημητρίου στο σπίτι του, κάνοντας τη χαβάγια του να κελαηδά

Με την επιστροφή του στην Κύπρο, ανέλαβε το φαρμακείο του πατέρα του. Οι μουσικές αναζητήσεις του ιδίου και μιας παρέας φίλων του, οδήγησαν στην ίδρυση του Πεζοπορικού [1927] και αργότερα του ΑΜΟΛ [Αθλητικός Μουσικός Όμιλος Λάρνακας], που είχε καθαρά μουσικό προσανατολισμό. Το 1932 τα δύο σωματεία ενώθηκαν και δημιούργησαν την ΕΠΑ [Ένωση Πεζοπορικού-Αμόλ].

Έκτοτε ο Αρίσταρχος Δημητρίου παρέμεινε μέλος της ΕΠΑ και συμμετείχει  σε όλες τις μουσικές επιθεωρήσεις του σωματείου και στις περισσότερες εκδηλώσεις της πόλης.

Το 1955 συμμετείχε στον αγώνα κατά των Άγγλων ως μέλος της Π.Ε.Κ.Α και έγραψε κείμενα για τα φυλλάδια της Ε.Ο.Κ.Α. Διετέλεσε καθηγητής φυσικής, χημείας και μουσικής στο Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο Λάρνακας από το 1958 έως το 1965.

Με συναδέλφούς του καθηγητές του Παγκύπριου Εμπορικού Λυκείου. Στο κέντρο πάνω, στη δεύτερη σειρά ο Αρίσταρχος Δημητρίου. Μαζί με το Διευθυντή Χαράλαμπο Πατσίδη και τους καθηγητές, Πέτρο Φάντη, Κώστα Κακούλλα, Αντρέα Παρίδη, Χριστόδουλο Αχιλλεούδη, Τάκη Χριστοφόρου, κα Καββαδία κ.ά. Καθήμενος ο παιδονόμος Ανδρέας Δάντης

Οργάνωσε χορωδίες και μαντολινάτες, με τον ίδιο να παίζει χαβάγια και έγραψε μουσικές για σχολικές χορωδίες και ορχήστρες. Εμφανίστηκε με την ορχήστρα του πολλές φορές από το ΡΙΚ [ραδιόφωνο και τηλεόραση], ενώ το 1958 έπαιξε μουσική από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του Λονδίνου.

Μετά το 1974 έγραψε τη μουσική σύνθεση «Του Πενταδάκτυλου το τάμα», που παρουσιάστηκε και από την ελληνική τηλεόραση. Ήταν στενός φίλος και συνεργάτης, του άλλου μεγάλου μουσικού της Λάρνακας, του βιολιστή, Έρμαν Ζιρίγκοβιτς [1905-1959].

Πέθανε στις 19 Ιουλίου 1979. Εμείς που τον γνωρίσαμε θα τον θυμόμαστε πάντα για την καλωσύνη του, τη σοβαρότητά του και για τις αλησμόνητες στιγμές που μας χάρισε με την αγαπημένη χαβάγια του.

Πηγές: 1. Αριστείδης Λ. Κουδουνάρης, Βιογραφικόν Λεξικόν Κυπρίων 1800-1920, σ. 129, Λευκωσία 2010. 2. Αναστασίας Σιακαλλή, Φιλελεύθερος, Περιοδικό Ιστορία της πόλης μου, 11 Ιουλίου 2010.

 

Advertisements
This entry was posted in Βιογραφικά, Κοινωνική ζωή, Πολιτιστικά. Bookmark the permalink.

One Response to [86] Αρίσταρχος Δημητρίου ένας μουσικός της νοσταλγίας

  1. Ο/Η Α. Πάλμας λέει:

    Ο Αρισταρχος Δημητρίου, δεν είχε καθόλου καλές σχέσεις με τον Λυκειάρχη Χαράλαμπο Πατσίδη. ´Οχι γιατί τους χώριζε κάτι το σοβαρό, αλλά, διαφωνούσανε σε ζητήματα διοικητικά, ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο Αρίσταρχος δεν ήτανε «αυστηρός».. Σε κάποιες εξαμηνιαίες εξετάσεις, λοιπόν, έτυχε ο Αρίσταρχος να ναι επιμελητής στα γραπτά των Θρησκευτικών, της πέμπτης τάξης, στη Διανέλλειο, μάθημα που δίδασκε ο Πατσίδης και για να τον «εκδικηθεί», τους είπε: «Θα του δείξω εγώ τούντου Μουστάτσια, που παρπατά έτσι σαν τον αυτοκράτορα τζιαι χαδεύκει την μουστάκαν του. Εγώ, λοιπόν, θα στέκομαι διαμέ στην πόρτα, θα βλέπω το Γράφειο του και εσείς να φκάλετε τα βιβλία σας και να αντιγράφετε. ´Αμα τον δω νάρκεται, θα με πιάσει βήχας για να καταλάβετε και να τα βάλετε κάτω».
    Ο Πατσίδης, όμως, έξυπνος, κάτι «πήρε το μάτι του», βγήκε από τη διπλανή πόρτα, πέρασε γύρω από την αυλή και βρέθηκε πίσω από την τάξη, δηλαδή, όπως οι μαθητές καθότανε, πίσω από τις πλάτες τους. Από την τζαμαρία/παράθυρο έβλεπε τα πάντα, περίμενε λίγα λεπτά και μετά φώναξε στον Αρίσταρχο: «Ρε Αρίσταρχε, αν εν εμένα που προσέχεις για να δεις πότε εννά φκω που τα Γράφείο μου, είμαι δαμέ. Θέλεις με τίποτε; » Τι έγινε μετά; Οι μαθητές βαθμολογηθήκανε στη βάση των όσων γράψανε, τελικά, ο δε Αρίσταρχος τους είπε, μετά που κάποιοι τον ρώτησαν: » ´Οταν με πήρε στον Καθηγητικό Σύλλογο, του απάντησα με απορία: Μα αντίγραφαν πράγματι; Εγώ δεν είδα κάτι τέτοιο. Αφού το είπες και μόνος σου. Εγώ έβλεπα έξω, στην πόρτα του Γραφέιου σου. Κόκκαλο ο Μουστάτσιας»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s