[181] Η συκομορέα της Μητρόπολης Κιτίου

Το επιστημονικό όνομα της συκομουριάς ή συκομορέας ή τουμπεζιάς όπως αλλιώς λέγεται στην Κύπρο, είναι ficus sycomorus. Διατηρεί τα φύλλα της ολόχρονα, είναι δηλαδή δέντρο αειθαλές. Η συκομορέα της Σωτήρας -έξω απ΄τη Μητρόπολη- έχει ηλικία πάνω από εκατόν χρόνια. Το ύψος της ξεπερνά τα 12 μέτρα.

Ο καρπός της, τα σύκα, άλλως τουμπέζια, κρέμονται σε τσαμπιά κυρίως από τον κορμό ή από παλιά κλαδιά. Δεν είναι τόσο νόστιμα όσο της κοινής συκιάς, είναι μικρά σε μέγεθος και συνήθως δεν είναι αναλώσιμα.

Τα τουμπέζια, οι καρποί της συκομορέας

Η συκομορέα εισήχθη στην Κύπρο πριν από αιώνες από την Β.Α. Αφρική και την Αιθιοπία και καλλιεργείτο τότε για τους εδώδιμους καρπούς της. Την έφεραν στην Κύπρο, το πιο πιθανό, οι Σταυροφόροι. Δεν ευδοκιμεί σε μεγάλα υψόμετρα γιατί είναι ευαίσθητη στο ψύχος. Το πιο γνωστό δέντρο του είδους είναι η συκομουριά της Αγίας Νάπας, η οποία προστατεύεται από το Τμήμα Δασών. Τη συναντούμε συχνά στη Λεμεσό, στο Μενεού, στη Μαλούντα, στην Αμμόχωστο και αλλού.

Το οικόσημο της οικογένειας Πιερίδη.

Κατά την αρχαιότητα από το ξύλο της  κατασκεύαζαν θήκες για μούμιες.

Πάνω σε συκομορέα κρέμασαν την 9η Ιουλίου οι Τούρκοι τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό και άλλους ιεράρχες και προύχοντες, ανάμεσα στους οποίους και τον Πιεράκη Κορέλλα, γενάρχη της οικογένειας Πιερίδη. Έκτοτε, το οικόσημο της οικογένειας, φέρει στο κέντρό του τη συκομορέα. Η λέξη ΕΜΜΕΝΕΙΝ του οικόσημου, ειπώθηκε -σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση- από τον μελλοθάνατο προύχοντα, λίγο πριν απ’ τον απαγχονισμό του. Στο περίγραμμα του οικοσήμου εικονίζονται οι εννέα μούσες.

Advertisements
This entry was posted in Περιβάλλον. Bookmark the permalink.

One Response to [181] Η συκομορέα της Μητρόπολης Κιτίου

  1. Ο/Η Α. Πάλμας λέει:

    Το πρώτο βήμα, έγινε. Δηλαδή, έστω κι από την ιστοσελίδα σου, αγαπητέ Σωκράτη, κατατοπίζεις το κοινό, για το ιστορικό του πολύ σπουδαίου αυτού δένδρου. Μένει, τώρα, η ελπίδα ότι, έστω και αργά, κάποια αρμόδια Αρχή θα φροντίσει, τόσο για παράταση της «ζωής» του, όπως και για την προσπάθεια αναπαραγωγής του δένδρου αυτού, αν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.
    Έτσι, για να γνωρίζει ο αναγνώστης, οι μαθητές, τότε, του Ιεροδιδασκαλείου (απόφοιτος ήτανε κι ο πατέρας μου) το φρόντιζαν με ευλάβεια, -πέρα από το ότι, έτρωγαν κι από τον καρπό του- ακριβώς γι αυτό που ήδη αναφέρεις, πιο πάνω, ως κατακλείδα στο ιστορικό σου.
    Εύγε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s