[233] Δελτάρια επισκέψεων στις κεντρικές φυλακές για τους κρατούμενους της ΕΟΚΑ

Την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ οι αποικιακές αρχές επέτρεπαν στους συγγενείς των κρατουμένων μια επίσκεψη το μήνα διάρκειας μισής ώρας, ύστερα από αίτηση που υπέβαλλαν στη διοίκηση των κεντρικών φυλακών της Λευκωσίας προς έγκριση.

Κάθε φυλακισμένος είχε το δικαίωμα τριών επισκέψεων συγγενικών ή φιλικών του προσώπων. Ο περιοριστικός αυτός κανονισμός ήταν ένα εμπόδιο για τις οικογένειες των πολιτικών κρατουμένων που ήθελαν να βλέπουν συχνότερα τους δικούς τους.

Η άδεια επίσκεψης της μητέρας και των δύο αδελφών του Γ. Λυκούργου με το όνομα του Κώστα Πίττα

Όπως μας διηγήθηκε ο πρώην δήμαρχος Λάρνακας Γιώργος Λυκούργος – κρατούμενος κι΄αυτός ήδη από την έναρξη του αγώνα – το πρόβλημα του περιορισμένου αριθμού των επισκεπτών λύθηκε με τη βοήθεια κάποιου συγκρατούμενου για μικροπαραβάσεις ονόματι Κώστας Πίττα που δεν δεχόταν επισκέψεις για τον απλό λόγο ότι δεν είχε κανένα συγγενή. Ο Πίττας λοιπόν διέθετε με ευχαρίστηση το όνομά του όπως το χρησιμοποιούν οι συγγενείς στις αιτήσεις τους με τις οποίες αιτούνταν να επισκεφτούν τους δικούς τους ανθρώπους. Έτσι, ο Λυκούργος και άλλοι κρατούμενοι με την ανιδιοτελή βοήθειά του δέχονταν κάθε φορά επισκέψεις έξι συγγενικών προσώπων, και όχι τριών που εδικαιούνταν. Με τον τρόπο αυτό ο Πίττας μυήθηκε στην οργάνωση της ΕΟΚΑ η οποία δρούσε εντός των φυλακών, προσφέροντας και άλλες υπηρεσίες προς ανακούφιση των πολιτικών κρατουμένων.

Στο αναρτημένο δελτάριο – άδεια που έκδοσαν οι αρχές των φυλακών, αναγράφονται τα ονόματα της μητέρας του Γιώργου Λυκούργου, Ελπίδας, και των αδελφών του, Τούλας και Φλώρας. Επειδή όμως ο Γιώργος Λυκούργος είχε αποφυλακιστεί τον Σεπτέμβριο του 1958 και είχε αναλάβει την ευθύνη του ανατολικού τομέα της Επαρχίας Λάρνακας, εικάζεται ότι η συγκεκριμένη επίσκεψη που πραγματοποιήθηκε κάποια μέρα μεταξύ 16ης και 28ης Φεβρουαρίου του 1959, από τα συγγενικά πρόσωπα του Λυκούργου προοριζόταν για κάποιον άλλο κρατούμενο ή για τον ίδιο τον Κώστα Πίττα που ήθελαν για τελευταία φορά να τον ευχαριστήσουν για τη βοήθεια που τους πρόσφερε.

Ήταν η τελευταία επίσκεψη των συγγενών, διότι με την υπογραφή των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου τον ίδιο μήνα του 1959, μετά την 1η του Μάρτη δόθηκε γενική αμνηστία σε όλους τους πολιτικούς κρατουμένους.

Ευχαριστώ την Τούλα Λυκούργου για την παραχώρηση του ιστορικού αυτού ντοκουμέντου και τον Γιώργο Λυκούργο για τις πληροφορίες.

Advertisements
This entry was posted in Ο αγώνας 55-59. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s