[244] Οι καπότες του Πουρίνου

Ο Πουρίνος ενώ ομιλεί στο ακροατήριό του. Από το φωτογραφικό αρχείο Φοίβου Σταυρίδη

Την εποχή της ΕΟΚΑ ο Πουρίνος δούλευε στο εμπορικό γραφείο του Τσαπούρα στη Λάρνακα αλλά είχε και δικά του εμπορεύματα που έφερνε από την Ελλάδα και τα πουλούσε. Ανάμεσα στα εμπορεύματα ήταν εκκλησιαστικά είδη, όπως μικρά εικονίσματα, θυμιάματα, κομποσχοίνια, φυλακτά κ.ά.

Μια μέρα είπε στον Τσαπούρα ότι θα πήγαινε στη Λεμεσό για να πάρει κάποια δικά του εμπορεύματα. Ο Τσαπούρας τον παρακάλεσε να του δώσει δύο γρόσσες καπότες [προφυλακτικά] για το φαρμακείο του Ποταμίτη στη Λεμεσό. Κάθε γρόσσα είχε 144 προφυλακτικά. Ευγενέστατος και εξυπηρετικός όπως πάντα ο Πουρίνος πήρε τα κουτιά με τα προφυλακτικά και τα έβαλε στη βαλίτσα με τα δικά του εμπορεύματα (εκκλησιαστικές εικονίτσες κ.ά.).

Την επαύριο τηλεφώνησε στο ταξί της γραμμής για Λεμεσό. Έβαλε τη βαλίτσα του στο πορτμπαγκάζ και ξεκίνησαν για Λεμεσό αφού πρώτα πέρασαν και πήραν κάποιον αρχιμανδρίτης από τη Μητρόπολη.

Στον σταθμό Σκαρίνου Άγγλοι στρατιώτες τους σταμάτησαν για έλεγχο. Εκεί άνοιξαν τις βαλίτσες όλων των επιβατών. Κατά τον έλεγχο τα πράγματα του Πουρίνου έγιναν άνω-κάτω με αποτέλεσμα τα εκκλησιαστικά είδη και καπότες να γίνουν ένα.

Βλέποντας τη σκηνή ο αρχιμανδρίτης έδειξε ενοχλημένος, ενώ ο οδηγός του ταξί βρήκε την ευκαιρία να επιτεθεί στον Πουρίνο λέγοντάς του επιτιμητικά: Εν αντρέπεσε ρε ξιμαρισμένε ενεκάτεσες τους Χριστούς τζιαι τες Παναγίες με τους καπόττους.

Τότε ο Πουρίνος με το μειλίχιο ύφος και την ετοιμότητα του λόγου που τον χαρακτήριζε και βλέποντας με αγάπη τον αρχιμανδρίτη λέει στον έξαλλο ταξιτζή: Εμείς πουλούμεν προφυλακτικά και δια το σώμα και δια τη ψυχή!

Advertisements
This entry was posted in Κοινωνική ζωή, Προσωπικές ιστορίες. Bookmark the permalink.

2 Responses to [244] Οι καπότες του Πουρίνου

  1. Ο/Η Α. Πάλμας λέει:

    Μια από τις πιο καλές ιστορίες (γεγονότα) του Πουρίνου ήτανε και η εξής: Κτύπησε ο Πουρουκουντής (γνωστός Λαρνακιώτης) τον Πουρίνο, με το αυτοκίνητό του. Ο Πουρίνος δεν είδε ποιός οδηγούσε το αυτοκίνητο αλλά, καλού – κακού, έκανε ότι ήταν αναίσθητος, με το σκεπτικό ότι, ίσως να τανε κανένας πλούσιος και εισπράξει καμιά αποζημίωση.Εκείνοι που προσέτρεξαν για να βοηθήσουν άρχισαν να εξιστορούν το περιστατικό οπόταν, στην ερώτηση ποιός τον κτύπησε, κάποιος είπε το όνομα Πουρουκουντής. Ακούγοντας ο Πουρίνος το όνομα αυτό , σηκώθηκε αμέσως κι άρχισε να τρέχει με το σκεπτικό ότι: ´Οχι μόνο δεν μπορούσε να πάρει τίποτε από τον Πουρουκουντή αλλά, αντίθετα, ο Πουρουκουντής θα απαιτούσε αποζημίωση από τον Πουρίνο. (Μόνο όσοι Λαρνακείς γνώρισαν τους Πουρουκουντή και Πουρίνο θα μπορέσουν να καταλάβουν, να γελάσουν αλλά και να καταλάβουν το νόημα της ιστορίας αυτής)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s