[319] «Έτσι γνώρισα τον Παύλο…».

Κλεόβουλος Μεσολογγίτης.

Κλεόβουλος Μεσολογγίτης.

Μια μέρα του 1939 πέρασε από τη Λάρνακα η κυπριακής καταγωγής Αλεξανδρινή συγγραφέας, Μαρία Ρουσσιά. Τη μέρα εκείνη η Λάρνακα κήδευε ένα άξιο τέκνο της, τον δημοσιογράφο Κλεόβουλο Μεσολογγίτη (1872-1939). Βέρος Λαρνακιώτης ο Μεσολογγίτης, με έντονη πολιτική παρουσία, ήταν ο εκδότης της πολιτικής εφημερίδας “Νέον Έθνος” της μακροβιότερης τοπικής εφημερίδας. Εκδιδόταν από 1893 έως το 1934 (2100 εκδόσεις). Ισχυρή προσωπικότητα έχαιρε σεβασμού, εκτίμησης και αγάπης από όλους τους Λαρνακείς.
Μέσα από το κείμενό της, η Μαρία Ρουσσιά, καταγράφει τη ρομαντική εποχή που επικρατούσε στην προπολεμική κοινωνία της Λάρνακας, που είχε σαν κύριο χαρακτηριστικό την πνευματικότητα των ανθρώπων της μέσα στο σχεδόν ειδυλλιακό περιβάλλον του παραλιακού μετώπου, που όπως λέει “είναι περίπατος, ακαδημία και σαλόνι”.

IMGΓράφει λοιπόν η Ελένη Ρουσσιά: «Στη Λάρνακα είναι ένα παράλιο καφενείο -οι Φοινικούδες- που φυτρώνει κάτω από λίγα βασανισμένα φοινικοειδή, την ώρα που ο ήλιος γέρνει. Για τους Λαρνακείς οι Φοινικούδες είναι περίπατος, ακαδημία και σαλόνι. Πάντα γεμάτο κόσμο.
Ένα δειλινό, η ασυνήθιστη ερημιά του παραξένεψε και τον ξένο ακόμα. Αμέσως μας πληροφόρησαν ότι ο Μεσολογγίτης, με τον θάνατό του, είχε βυθίσει την πόλη σε πένθος.
Ο Μεσολογγίτης ήταν παλαίμαχος δημοσιογράφος, τον είχα άλλοτε γνωρίσει. Άνδρας ψηλός, καλόκαρδος, ευφυολόγος, ψύχωνε και συμβούλευε τους νέους και κρατούσε την ξεχωριστή θέση που κρατά ένας δημοσιογράφος στην Κύπρο… Μόνο αργά το δείλι, φάνηκαν στο καφενείο των Φοινικούδων λίγοι σιωπηλοί Λαρνακιώτες.
“Χύσαμε όλα μας τα δάκρυα σήμερα”, άκουσα να λεν πλάι μου.
Αυτός που μίλησε ήταν ένας άνδρας ψηλός, με ευγενική φυσιογνωμία και βαριά από τη λύπη μάτια -ένας νέος μ’ ασημένια μαλλιά.
Έτσι γνώρισα τον Παύλο Βαλδασερίδη».

Ο Παύλος Βαλδασερίδης (1892-1972) ήταν ποιητής και διανοούμενος και καταγόταν από τη Λάρνακα. Ζούσε στο οικογενειακό του αρχοντικό στην παραλία των Φοινικούδων.

Η φωτογραφία του Κλεόβουλου Μεσολογγίτη παραχωρήθηκε από τον Λούη Περεντό.

Πηγή: Φοίβος Σταυρίδης, «Η πνευματική φυσιογνωμία της Λάρνακας τα τελευταία εκατό χρόνια», Λάρνακα 2000 το τέλος ενός αιώνα, σ.104, Έκδοση Δήμου Λάρνακα, 2022.

Advertisements
This entry was posted in Προσωπικές ιστορίες, Ποιητές, Πολιτιστικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s