[332] Η νοσταλγία του ζωγράφου Γιώργου Μαυροΐδη για τη Λάρνακα όπως εκφράζεται σε ιδιόχειρα σημειώματά του

IMG_0003Ο διάσημος Έλληνας ζωγράφος Γεώργιος Μαυροΐδης γεννήθηκε το 1912 στον Πειραιά. Οι γονείς του κατάγονταν από τη Λάρνακα, όπου βρισκόταν το πατρικό τους σπίτι, κοντά στο Μεσαιωνικό κάστρο. Τα πρώτα δώδεκα χρόνια  -ευτυχισμένα όπως γράφει ο ίδιος- τα πέρασε στη Λάρνακα. Το 1924 έφυγε μαζί με τη μητέρα του για την Ελλάδα για να φοιτήσει σε σχολεία του Πειραιά. Στη Λάρνακα περνούσε τις καλοκαιρινές του διακοπές μέχρι το 1930.

Μέχρι την τελευταία του στιγμή θυμόταν και νοσταλγούσε τη Λάρνακα. Σε μια από τις τελευταίες του συνεντεύξεις στην «Καθημερινή», που δημοσιεύτηκε με αφορμή τον θάνατό του, στις 18 Ιουλίου 2003, έλεγε: Μεγάλωσα κοντά στη θάλασσα ίσαμε τα δώδεκα μου χρόνια, στη Λάρνακα της Κύπρου, που δεν υπάρχει πια παρά σαν όνειρο των παιδικών μου χρόνων

Αφιέρωση στο ζεύγος Μιχαηλίδη.

Αφιέρωση στο ζεύγος Μιχαηλίδη.

Η αγάπη του για τη Λάρνακα φαίνεται από δύο ιδιόχειρα σημειώματα, ημερομηνίας 12 Μαΐου 1990, που έστειλε από την Αθήνα στον αδελφικό του φίλο Κρατίνο Μιχαηλίδη και βλέπουν σήμερα το φως της δημοσιότητας. Το ένα σαν αφιέρωση στο ζεύγος Μιχαηλίδη στην ποιητική συλλογή του με τίτλο «Κρυφό» και το άλλο σαν σημείωμα προς τον Κρατίνο, από τον οποίο ζητά να του αποστείλει κάποια έκδοση του Δήμου Λάρνακας για τον Κατακλυσμό (το σημείωμα επισυναπτόταν στις σελίδες της ποιητικής συλλογής).

Στην αφιέρωση προς το ζεύγος Μιχαηλίδη γράφει: «Στον καλό μου φίλο και στη γυναίκα του, ίσως οι μόνοι που μου απόμειναν. Κλείνω και τους στέλλω την Λάρνακα όπως έχει μείνει κλειστή μέσα μου». 

Σημείωμα στον Κρατίνο: "...νάχει κάτι τουλάχιστο απ' αυτό όπως μας έμεινε".

Σημείωμα στον Κρατίνο: «…νάχει κάτι τουλάχιστο απ’ αυτό όπως μας έμεινε».

Το σημείωμά του προς τον Κρατίνο γράφει: «Κρατίνε, δακρύζω που στέλλω αυτό, ίσως το ύστατο, το «Κρυφό», σε σένα ειδικά. Αλλά φτάνει. Θέλω αντάλλαγμα να μου στείλεις ένα βιβλίο που έχει εκδώσει ο Δήμος Λάρνακας το 1989 (αν δεν κάνω λάθος στον χρόνο) με τίτλο ο Κατακλυσμός. Ελπίζω να ’χει  κάτι τουλάχιστον απ’ αυτό όπως μας έμεινε».

Ο Γιώργος Μαυροΐδης θα επιστρέψει στην Κύπρο και στη Λάρνακά του το 1988, ύστερα από προσωπική πρόσκληση του Υπουργού Παιδείας αείμνηστου Ανδρέα Χριστοφίδη, με αφορμή τα εγκαίνια έκθεσης έργων του. Η ιστορική αυτή επίσκεψη θα ενεργοποιήσει μνήμες, οι οποίες θα μετουσιωθούν σε στίχους σε τρεις ποιητικές συλλογές του: Κρυφό [1989], Το γιοφύρι [1990] και Μέσα Ποταμός [1993], καθώς και σε ένα κείμενο με τίτλο, Χρονικό της Κύπρου από τον εικοστό αιώνα, όπου το εισαγωγικό του σημείωμα το ξεκινά με λόγια της κυπριακής διαλέκτου: «Πενήντα χρόνια μακριά από την Κύπρο. Μα αθθυμούμαι τα ούλλα. Ανθρώπους και πράγματα. Της φύσης και της τέχνης»…

Έφυγε στις 18 Ιουλίου 2003 σε ηλικία ενενήντα ενός χρονών. Κηδεύτηκε με τιμές στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας.

Ευχαριστώ τον Αλέξη Μιχαηλίδη για την άδεια να τα δημοσιεύσω. 

Advertisements
This entry was posted in Προσωπικές ιστορίες, Τέχνη. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s