[355] ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

s-l3                                                                                           ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΜΑΡΑΓΚΟΥ

ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

Κι όμως το γέλιο αντηχούσε

στην αυλή του Αγίου Λαζάρου

καθώς περπατούσαμε στον άδειο δρόμο

πριν από το δείπνο.

Μιλούσες για την αίθουσα

όπου πρωτακούστηκαν οι θρήνοι

για τον Αλέξαντρο

σούλεγα για τη ματιά που έριξα

στον άλλο κόσμο

πίσω από τα κλουβιά με τα γεράκια

και τις κουκουβάγιες

όπου το ένα ψαθί άγγιζε τ’ άλλο,

ευτελή κλουβιά

καμωμένα με καλάμια από τα έλη του νότου

δεμένα πρόχειρα με νήμα

νήμα όπως αυτό που ενώνει τις ζωές μας.

Οι ψυχές ετοιμάζονταν για το μεγάλο ταξίδι

στις ακτές της Συρίας, στην Πέτρα, την Ιεριχώ,

δρόμοι του Στράβωνα, του Πτολεμαίου,

για να φτάσουν σούρουπο

στην Πύλη των Λεόντων.

Τη θυμάσαι την κουκουβάγια που έκλαιγε, εκεί

πάντα το βράδυ, ίδια ώρα;

ΦΩΤΟ: ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

Advertisements
This entry was posted in Ποιητές. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s