[379] Το θαύμα του «λεπιδοφόρου» αγίου

Η πιο κάτω ιστορία περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Σωκράτη Τ. Αντωνιάδη «Η Λάρνακα του Πουρίνου» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Βιβλιοεκδοτική στη Λάρνακα. Έχει τον τίτλο: Το θαύμα του «λεπιδοφόρου» αγίου.

image (3)

Σε γιορτή των αποφοίτων της Αμερικανικής Ακαδημίας Λάρνακος. Αποφοίτησε το 1922 (φωτ: Μαρίλια Τζιαπούρα Γαβριηλίδου).

Για ένα διάστημα αμέσως μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, είχε ανθίσει στην Ελλάδα το φαινόμενο της μαύρης αγοράς. Έτσι και ο Πουρίνος επωφελούμενος από την κατάσταση, ταξίδευε κατά διαστήματα στον Πειραιά, μεταφέροντας τη φανερή και… απόκρυφη πραμάτεια του. Μια φορά είχε κρύψει με μαστοριά πίσω από ένα μεγάλο χάρτινο εικόνισμα του Αποστόλου Ανδρέα που βρισκόταν εντός ξύλινου πλαισίου, πολλά κουτιά λεπίδων ξυρίσματος. Ήθελε να τα περάσει λαθραία από το τελωνείο του Πειραιά.

Στο τελωνείο οι ταξιδιώτες κλήθηκαν από τους τελωνειακούς να τοποθετήσουν τις αποσκευές τους στους πάγκους για έλεγχο. Εναπόθεσε και ο Πουρίνος τις αποσκευές του, κράτησε όμως το εικόνισμα στα χέρια του. Μάλιστα, μερικοί επιβάτες περνώντας και βλέποντας το εικόνισμα, έβαζαν με ευλάβεια τον σταυρό τους.

Όταν ήρθε η σειρά του για έλεγχο, τον ρώτησε ο τελωνειακός: «Τι είναι αυτό που κρατάς, κύριε;»

«Είναι το θαυματουργό εικόνισμα του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα», απάντησε με χαμηλή αλλά σταθερή φωνή.

Ο τελωνειακός είχε προσέξει ότι το ένα μάτι του αγίου ήταν κάπως φθαρμένο. Μια από τις λεπίδες που έκρυψε ο Πουρίνος στο πίσω μέρος του εικονίσματος, είχε κατά κακή του τύχη τρυπήσει τη χάρτινη εικόνα στο σημείο του ματιού, έτσι που ο άγιος, φαινόταν… μονόφθαλμος. Ο τελωνειακός  φώναξε κάποιο συνάδελφό του και αφού του έδειξε το εικόνισμα, τον ρώτησε μεγαλόφωνα: «Αυτός ο άγιος είναι μονόφθαλμος. Ξέρεις να υπάρχει τέτοιος άγιος;»

Καταλαβαίνοντας ο Πουρίνος ότι τον πήραν χαμπάρι, επιστράτευσε όλη την πειθώ του και απευθυνόμενος με ψυχραιμία στον τελωνειακό υπάλληλο του είπε:

«Είναι ο Απόστολος Ανδρέας ο “λεπιδοφόρος”, το καύχημα της Κύπρου. Είναι μονόφθαλμος αλλά κάνει πολλά θαύματα. Στο νησί ψάλλουμε το “απολυτίκιο” του˙ έχει και “κοντάκιο”».

«Αλήθεια;» τον ρώτησε με δόση απορίας ο τελωνειακός. «Δεν μας τα λες και μας να τ’ ακούσουμε!»

Ο Πουρίνος, αυτοσχεδιάζοντας άρχισε να ψέλνει το “απολυτίκιο”: ‘Την πάσαν λεπίδα μου εις σε ανατίθημι Άγιε Απόστολε Ανδρέα λεπιδοφόρε και φύλαττε αυτήν υπό την ράχην σου εκ των παρόντων εχθρών και κινδύνων, ως ελεήμων φιλάνθρωπος, λεπιδόφιλος και Πουρινόφιλος’.

Ο τελωνειακός ζήτησε να του πει και το “κοντάκιο”. Ο Πουρίνος ξεκίνησε τον ψαλμό σε πλάγιο τέταρτο: ‘Η εξόρυξις του οφθαλμού σου η πίεσις των λεπίδων σου. Η ράχις σου αυτών η φύλαξις.  Πουριναίων το καύχημα, αξυρίστων Αθηναίων το αγλάιασμα και το κάλλος. Απόστολε Ανδρέα, μονόφθαλμε πρέσβευε του ελεηθήναι τας ψυχάς ημών και τας λεπίδας’.

Όταν τέλειωσε τις ψαλμωδίες, ο υπάλληλος, που φαίνεται πως τον συμπάθησε, τον κοίταξε στα μάτια και του είπε χαμηλόφωνα: «Κύπριε, πάρε γρήγορα τα πράγματά σου και πέρνα, γιατί η ποινή στην Ελλάδα είναι πολύ βαριά για τους μαυραγορίτες».

Μάζεψε τα πράγματά του απ’ τον πάγκο χωρίς χρονοτριβή και κρατώντας στην αγκαλιά του το εικόνισμα, βγήκε από το τελωνείο ευχαριστώντας τον άγιο: «Μεγάλη η χάρη σου, Απόστολέ μου Ανδρέα, “λεπιδιφόρε” και θαυματουργέ!».

Advertisements
This entry was posted in Προσωπικές ιστορίες, Πολιτιστικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s